een beetje verandering kan geen kwaad

U zul het waarschijnlijk al gemerkt hebben. Deze blog ziet er iets anders uit.
Uit enkele reacties is gebleken dat mijn ogen toch iets anders zijn dan de ogen van de gemiddelde blog-lezer. Dit maakt trouwens niet uit, van zodra ik merkte dat er al 1 iemand het wat moeilijk had om het te lezen (wit op zwart is misschien toch niet ideaal) had ik besloten om een ander thema te kiezen.

En hier knelt juist het schoentje. WordPress werkt met thema’s. Als auteur van een blog kan je dus kiezen uit het aangebodene, en wilt u wat gaan aanpassen (wat al een uitgebreide kennis vraagt van CSS) moet u gaan betalen. Op het eerste gezicht lijkt de keuze aanzienlijk. Echter de thema’s die gewoon aan te klikken zijn en toe te passen blijven toch binnen de perken. Enkele vallen snel af door de kitcherige stijl, ofwel is het het thema dat iedere blog gebruikt. Dan blijven er nog een paar over. Er is wel een tweede categorie, namelijk de van de thema’s gemaakt in CSS, maar ja, daarvoor moest je je weer abonneren.

Een tweede probleem is het verschil tussen de thema’s in opmaak, maar ook in de algemene code. Een groot deel van mijn blog was dus ligt door elkaar gehaald. Kortom, toch wel een aanpassing. Momenteel ben ik nog niet helemaal tevreden over het uitzicht van mijn blog en liggen er dus hier naast mij al wat schetsjes. Een klein nadeel, ik ken dus amper iets van code, eigenlijk blijft het gewoon beperkt tot html, dus hoe het te realiseren???

Een ander punt van vandaag was een meer ontspannend punt. Na een voormiddag les, een namiddag zwoegen met de blog, de site voor de wouters en mijn oefeningen (de oefeningen van oefenzitting 8 staan nu ook online) was het tijd voor wat uit te rusten. Samen met Sofie ben ik dan eens een avondje naar de cinema geweest. Allereerst wil ik toch even kwijt dat de vloeren van de filmzalen hier in leuven gelukkig niet zo plakken zoals in Antwerpen.

Onze keuze van film was vlug gemaakt. Niet de nieuwste James Bond (die komt nog wel) maar “The parfume” naar het gelijknamige boek “Das Parfum” van Patrick Süskind.

Buiten een functioneel naakt in de voorlaatste scène was het toch een perfect geslaagde film. Schitterend verhaal, mooi uitgewerkt en goed in beeld gebracht. Hoewel hij toch een tijdje duurde (een dikke 2 en een half uur) bleef de film constant interessant. Toch wel een aanrader voor wie van wat spanning houdt, voor de lezers van het boek, voor parfum-verslaafden of voor mensen die van wat functioneel naakt houden (daar kon je niet om, het was toch wel aanwezig in de film, hoewel het eigenlijk niet zo stoorde).

Op naar morgen, wanneer er 8uur les waarvan 4 uur teamzitting op het programma staan.

Hou je,

Thijs

zondag, rustdag?

Zoals beloofd, zondag avond de blog. Of is het ondertussen al maandag? Na een schitterend ritje naar Leuven (dankuwel Fred) zit ik hier dus eindelijk op mijn kot. Iets later als gepland, maar daar zitten nog andere activiteiten tussen.

Sinds de laatste blog is er niet zo veel meer gebeurd. Ook omdat ik donderdagavond al gewoon naar huis ben gegaan voor de begrafenis van Vake. Iets langer thuis dus hoewel het niet altijd even gemakkelijk was. Een takraad nog donderdagavond voor ons programma en het spel voor met sinterklaas volgende week in elkaar te steken en weer eens gaan volksdansen (dat was toch ook een tijdje geleden).

Ook had ik weer eens tijd om wat auto te leren rijden. Zaterdag gewoon wat rondgereden (naar de basket van mijn broertje) en zondag, vandaag dus, was het grote moment. Ik ging manoevres oefenen. Officieel is dit niet meer nodig voor het examen, maar het is wel nog noodzakelijk om een goede controle over je auto te hebben. Parkeren, uit de garage rijden, u in moeilijke bochten wringen, het gaat niet vanzelf. Dat heb ik dan ook gemerkt met die kegeltjes en latten om ze wat duidelijker te maken. Eentje heeft er een scheur aan over gehouden, maar de auto is zo sterk dat ze geen schrammetje heeft. (Ik zat er eigenlijk maar licht tegen, bocht verkeerd ingeschat). Het oefenen zal nog even duren omdat ik ook gewoon tijdens de week in Leuven zit, maar ik ben wel van plan om voor de zomer mijn rijbewijs te halen. In ieder geval al veel succes voor Sofie die het in januari nog eens gaat proberen.

Tot slot was er zondagmorgen na het gewoonlijke werken in de bakker ook weer scouts. Een heus smokkelspel met groentjes. Sommige hadden heel dapper look proberen te smokkelen en stonken dus na het spel uren in de wind uit hun “bakkes”. Aangekomen aan het lokaal bleek nog eens dat de douane ons stond op te wachten. Een geslaagd spel als het ware. Ik kijk al uit naar de komst van de Sint volgende week.

Coupling was dan weer de schuld dat de blog er vandaag zo laat was. M’n buurman had een serie gevonden en op zijn pc staan die toch het bekijken waard was (of hij had toch enkele afleveringen). Hilariteit verzekerd! Een korte samenvatting: het versieren van een meisje/jongen en de gevolgen. Stereotypen van man/vrouw vliegen rond je oren, oneliners komen gevat op je afgestormd en zoals altijd begrijpt de man de vrouw volledig niet.

Een prettige nacht en tot morgen!

Thijs

P.S. er wordt gewerkt aan een gepaster thema (wit op zwart is misschien toch niet ideaal)

hint van de week ruil eens een tekening

marsepein-pijn

Marsepein, meer marsepein, nog meer marsepein, … Ondertussen is het al woensdag en nog steeds blijft die marsepein door mijn kot spoken en dan kan je bijna niet anders dan nog een stukje nemen. Hoe het zover is kunnen komen?

Het voorbije weekend was het dus de heuse marsepeinslag (weeral marsepein) op de scouts. Na een beetje op voorhand te verkopen bij de mama, papa, tantes, nonkels en de mensen op kot (deze waren toch wel de hoofdafnemers, hartelijk dank) gingen we op pad om de overschot (een schamele 64pakjes van 250gr) te verkopen aan de deur met onze wouters. Wat redelijk goed ging, wie kan immers een groep overactieve jonge kindjes die bij jou aan de deur staan iets wijgeren Alleen nog de verkeersregels even herhalen, maar wie ben ik om dat te zeggen .

De pijn echter kwam achteraf. Ik had voor mezelf 750gr marsepein gekocht en daar kwam nog bij dat Ben die ook nog een pakje had gekocht mee film kwam zien op mijn kot en dus ook zijn pakje werd aangesneden. Te veel marsepein in het buikje, maar het blijft lekker…

De week op zich is redelijk rustig gebleven. Buiten het opletten dat ik niet vermoord werd voor gotcha is er niet zo veel gebeurd. Toch 2 hoogtepuntjes i.v.m. de studies burgerlijk ingenieur, of toch 1tje over de studies en eentje die er wat te maken mee heeft.

Maandag ben ik helemaal alleen een teamzitting gaan houden. Hoe kan dat nu vraag je je zeker af? Dinsdagmiddag heb ik altijd teamzitting met CCVII. Dit keer werd dit een beetje moeilijk omdat ik nog langs de orthodontist moest voor een draadje achter mijn tanden te kleven (bye bye nachtbrug). De teamzittingen zijn verplicht dus moest ik ze maar inhalen. Maandagnamiddag bleek het meest geschikte moment, alleen blijft het team nog altijd op dinsdag werken. Ik der in mijn eentje naartoe en zoveel mogelijk werken als het ware. Na 4uren zwoegen was er toch wel aardig wat gebeurd.

Het tweede hoogtepunt was de dubbelcantus VTK versuz Apolloon. Na veel getwijfel dan toch maar gegaan. Ik had een kaart gekocht de vorige week. Echter was ik wat beginnen twijfelen of ik wel ging gaan (na dat tochtje over en weer naar Antwerpen begint de vermoeidheid wat te spelen). Wel ging ik mee opbouwen (dat lag al langer vast en duurt maar een uurtje). Was ik daar dan toch, heb ik ineens maar mee gecantust. De samenvatting van de avond: VTK won in bijna alles van Apolloon. Ten eerste al de aanwezigheid: hoewel voor beiden evenveel kaarten waren gereserveerd: 120, waren alleen die van het VTK uitverkocht terwijl de sportkotters bleven steken op 60kaarten in voorverkoop. Ook de bierestafettes werden glansrijk gewonnen door de burgieploegen, 2-0 (zowel jongens als meisjes). Vince die aan zijn honderste cantus zat moest nog even een wedstrijdje doen 0.5liter tegen de vice van Apolloon waardoor die mannen toch nog een eerreddertje kregen.

de schade sinds het weekend

Na een fijne avond naar mijn kot gewandeld (fiets moet nog altijd gemaakt worden, hij gaat sebiet naar Velo) om dan te genieten van een welverdiende nachtrust. Ondertussen is het dus woensdag en woensdag is de enige dag zonder les (de andere 4 zitten daarintegen aardig vol).

tot de volgende one day…

Thijs

tool van de week: koppel aan een ip-adres een locatie les van de week: superheld vs werkelijkheid

actie-reactie

Een begrip dat zo uit mijn cursus mechanica kan komen gekropen. Eigenlijk dus het derde postulaat van Newton. Als opfrissertje:

Ondervindt een puntmassa een kracht F, dan ondervindt ze die vanwege een andere puntmassa, die meteen de tegengestelde kracht -F ondervindt. Een kracht is altijd een interactie tussen puntmassa’s.

Dit postulaat is voor mij nu toch wel de samenvatting van de tijd sinds de voorbije blog. Veel is gebeurd en ondertussen is er al veel uit verder gekomen (en was er ook veel aan voorgegaan). Redelijk logisch zou je zo denken, inderdaad, het is logisch. Alleen viel het me nu nog harder op.

Vrijdagmiddag is mijn vake overleden. 76jaren jong. Het kwam toch wel eventjes zo aan. Ook omdat ik de voorbije week dan in Leuven was aan het studeren. Ik had wel per mail en telefoon gehoord dat het minder en minder ging. Het was al een tijdje bezig (actie-reactie) maar de voorbije 2 weken is hij zo verslechterd. En vrijdag na de ziekenzalving is hij dan overleden. Toen ik van Leuven kwam ben ik hem dan ook gaan groeten, het doet echt raar je vake daar zo te zien liggen. Mijn vrienden en vriendin hebben me ook goed gesteund.

Een iets luchtiger voorbeeld van actie-reactie was dit weekend dan de Domino Day 2006. Een mooie recordpoging waar alles draait rond die kleine dominosteentjes. Ondertussen is het wel een grootschalig mediaevenement geworden waar de televisiemaatschappijen goed hun geld aan willen verdienen door zoveel mogelijk kijkers te hebben. Dit keer bleek het echter niet meer genoeg om alleen kijkers te lokken, maar werd ook het allomberuchte belspelletje erbij betrokken. De opgaves waren ronduit belachelijk en de onderbrekingen voor dat spelletje waren storend.
Het omvallen van de steentjes bleef echter nog altijd fascinerend. Onder een voortdurend gerikketik van de vallende steentjes (zoveel kleine tikjes achtereen, mooi om te horen) vielen dan verscheidene patronen neer, de een al mooier en fascinerender dan de andere. Het centrale thema dit keer was muziek en dat zal je geweten hebben. Van rock-’n-roll tot klassiek, van grammofoon tot mp3, alles werd uitgebeeld met die kleine steentjes.
De mensen die alles daar op hun plaats hebben gezet moeten toch ook een reuzegeduld gehad hebben. Het verband met actie-reactie zult u ondertussen wel al zelf gevonden hebben?

And last, but defently not least…………..rrrrrr tromgeroffel…………… DE TERUGKOMDAG VAN DE GOSPEL!!! Het bericht achter de link geeft een schitterende verwoording van wat er allemaal te doen was, hoe het is verlopen. Snel even samengevat: Schit-te-rend! Via deze weg wil ik graag ook de bakkers bedanken voor de overheerlijke frietjes, de tappers voor de frisse pintjes, de Deejai voor de fijne muziek en de organisatie en opbouw voor de mooie locatie. Jammer dat ik er niet zo lang kon blijven (zo rond een uur of 1 ben ik helaas doorgegaan), maar er komen nog momenten.

De reactie op deze avond (die op zichzelf een reactie was van onze succesvolle actie van de gospelavond), de reactie op deze avond was het moeilijk wakker geraken zondagmorgen voor ik in de bakker ging werken (5.20 uur was toch wat vroeg) en het wakker blijven op het scoutslokaal voor de kindjes kwamen en nadat ze wegwaren en we nog moesten opruimen. Ik heb me blijven amuseren en nu na wat schrijven en typen en opnieuw proberen te schrijven is het tijd om mijn bedje op te zoeken.

Slaap zacht en tot een dezer dagen hier op One day…

Thijs

mopje van de week wat als een differentiaalvergelijking niet op te lossen is

had je tien miljoen…

Jawel, een samsonliedje! Tegenwoordig zijn het totaal andere liedjes, maar die echte van toen ik nog een klein kindje was (niet dat ik dat nu niet meer ben hoor), maar van toen ik dus een kindje was qua leeftijd, blijven toch nog altijd de beste.
De setting waarin dit liedje werd gespeeld/gezongen was echter niet eentje die in een kindertijd thuis hoort (of toch volgens mij niet).

Uit de titel kan je al wat gaan afleiden wat voor thema het deze week was in de studentenkring, DECADENTE WEEK. Van decadent in het handelen (travestietenavond) tot echt Decadent met een hoofdletter D, we hebben zowat alles gezien.
Het belangrijkste is ook wel dat we er weer echt zijn ingevlogen met de lessen na de tussentijdse testen (die wel voldoende waren, maar nog niet de perfectie die ik hoop te bereiken in januari). Met systeemtheorie en de eerste serieuze opdracht voor P&O als meest interessante onderwerpen in het aanbod. (onderaan even subvensters openen bij onderwijsleeractiviteiten). We moeten een soort gasverbrandingsreactie uitoefenen in een gesloten vat, waarna een kleine opening onderaan open gaat en het vat een sensor induwd die de opwaartse kracht meet. Als we onze eerste berekeningen en gedachten moeten geloven komt er toch aardig wat stuwend water vrij

Als we dan de studentenkring moeten geloven gaan we later door die vakken dan ook poen scheppen en decadent moeten doen. Naief als ik ben dan ook maar even gaan oefenen deze week. Woensdagavond Champagnecantus en nu een cocktailavond met gratis chocoladefondue. Beiden een succes. De cantus was direct uitverkocht (ik had al een geluk nog een achterpoortje weten te vinden om toch nog een plekje te bemachtigen). Een voordeel, in tegenstelling tot de meeste VTK cantussen was deze campagnechantus een iets kleinere (160 man) en dus gezelligere aangelegenheid (of zaten daar de 350 flessen schuimwijn voor iets tussen).
De cocktailavond van daarjuist was daarintegen een drukte. De hoeveelheid mensen zal ongeveer hetzelfde zijn geweest, echter de locatie was iets krapper en iedereen stond zowat rond de chocoladefonteinen. Zelf ook even cocktails geshaked (en er dus ook wat gratis gekregen). Een gezellig en poepsjiek feestje zou ik zo zeggen (fruit me chocola, ben nog aan het nagenieten).

Morgen weer eens 8uur les en dan de trein op naar het huisje (nog eens naar de volksdans). En voor de mensen die het nog niet wisten: “Had je tien miljoen, wat zou jij dan doen? EEN FEESTJE BOUWEN EN JE GELD OPDOEN!!!!!”)

Voor de mensen van de gospel en die er toevallig over hebben gelezen, vergeet de terugkomdag niet!

Thijs

Lied van de week: Had je tien miljoen (Samson en Gert) (*.pdf) (*.doc)

bloedserieus

Een dagje later dan gepland/beloofd maar hier is ie dan. Misschien had ik het beter toch gisteren afgemaakt want nu zit ik hier met een stijve linkerarm ten gevolge van een goede daad aan de medemens, of zo noemden ze het toch.
De mensen die hier in Leuven zitten zullen het al geraden hebben bij het lezen van de titel, voor de anderen (ik geloof de meerderheid) zal ik het wel wat verder in deze blog uitleggen.

Voor het zover is toch nog eerst enkele hoogtepuntjes van de voorbije dagen (en dat zijn er wel wat aangezien het toch eventjes geleden is) en enkele leuke nieuwtjes, tips of gewoonweg irrelevante informatie)

Na de vorige blog CCVII, de voorbije donderdag is er toch wel wat gebeurd. Ook door deze dingen (of vooral dat ene ding) heb ik ook niet de mogelijkheid gehad om te schrijven.
Vrijdag begon wel goed, in tegenstelling tot donderdagmorgen, de enorm ongelooflijk zware alcohol intoxicatie was immers als sneeuw voor de zon verdwenen (eventjes een hooggeleerde zin, waarschijnlijk vol schrijffouten). Neen, vrijdag lekker vroeg opgestaan voor weer een lekker ontbijtje hier in de refter en op het fietsje gesprongen naar de les. Ineens ook de laatste les van die dag. Er was het een en ander verschoven en ineens had ik een zeldzame dag met 2 uur les (gaat waarschijnlijk amper tot nooit meer voorkomen).
Terug op mijn kot gekomen en na de wekelijkse grote opruimbeurt (een grotere kamer als thuis –> meer rommel als thuis) snel inpakken en tegen de avond op de trein naar Lommel. Neen, ik had niet de verkeerde trein! Huiswaarts was niet de richting, Center Parks daarintegen!
In uw cottage staat daar geen PC, dus de verbinding met de servers voor de blogs (of gewoon enige andere server) was gereduceerd tot een signaal met een sterkte van 0%. (na de spellingsfouten nu ook wat fouten tegen de informatica en benamingen )

De details van dit reisje zullen wel voor op nen babbel op café zijn, maar het belangrijkste van deze dag, en eigenlijk ook de vorige was toch Bloedserieus. Een grootschalige bloedinzamelactie georganiseerd door studenten om zo de bloedvoorraad aan te vullen en mensen ook te sensibiliseren voor het geven van bloed (wat toch wel nodig is). Ik daar dus naartoe (ook een beetje op aandringen van de vriendin).
Na een tijdje wachten en wat koekjes (echt vriendelijke mensen van het rode kruis, wat ze toch allemaal geven) was het zover. Ik mocht op een bedje gaan liggen en de dokter/verpleger kwam af met de grote verschrikkelijke naald.
Sommigen onder jullie weten misschien dat ik helemaal niet tegen bloed kan, dus ik op voorhand al schrik dat ik ging flauwvallen en beetje kleinzerig doen (ben een jongen voor iets nietwaar?) Viel het uiteindelijk goed mee. (Sofie was ondertussen terwijl ze op mij wachtte nadat ze bloed had gegeven flauw gevallen, maar niet doorvertellen ). Zo kwiek als een hoentje sprong ik recht uit het bed en stormde op haar af om haar wat gerust te stellen en er naast te gaan zitten terwijl ze wat uitruste (in werkelijkheid toch maar voor de veiligheid rustig recht en heel rustig naar daar en gaan zitten). Een zakje met fruitsap, snoepjes, een CD, … gekregen en naar mijn kot.

De gevolgen kent u al van in de inleiding en dat is dan ook de reden dat ik het hierbij ga laten,

nog een stijve linker(arm) en tot de volgende!

Thijs

Irrelevantie informatie van de week: Een emotioneel verhaal van de kiwi die wou vliegen

CCVII

Van harte welkom bij weer eens een schitterende blog (hum hum). De reden voor de willekeurige tussentijd bij de blogs is te vinden in het gebrek aan tijd hier in Leuven deze week. Meer leest u hierover in de volgende 2 puntjes. Om het voor u al eens kort samen te vatten: CCVII en VUILIGHEID.

Op dinsdag begon de drukte. De eerste keer teamopdrachten voor P&O. Hetgene waar ze ons voor hadden warm gemaakt, waar het vooral om zou gaan. Ik zit in een schitterend ploegje met 7 andere 1e bachers en momenteel zijn we er al redelijk hard aan het invliegen. Het kan ook niet anders want het is toch wel veel werk. Tijdens de eerste zitting hebben we al een achterstand opgelopen op de planning, alé ja, de planning van de tutoren want wat ze allemaal van opdrachten geven vind ik toch wat veel voor in 4 uur op te lossen.

In ieder geval, de leukere dingen van die dag. We hebben een groepsnaam gekozen (c)CVII, aan u om de link te leggen naar ons, om de betekenis erachter te zoeken. Juist nog even snel een logo’tje gemaakt, Dus laat gerust weten wat je ervan vind. Goed, dan werk ik erop verder, minder goed dan zoek ik iets anders…

Na dinsdag kwam dan woensdag (zoals in elke week). Een woensdag zonder les (door wat lesveranderingen en die teamopdrachten van hierboven) maar wel een woensdag waarin ik eigenlijk niet ben thuis geweest. 13:59 was het uur van de waarheid. In mijn sjiekste baby-outfitje stond ik klaar aan de Waaiberg.
Vandaag zouden de mannen van de jongens onderscheid worden, de echte hardwerkende student van de brosser, de… U hoort het al aankomen, het was VTK doop.
Eerst met mijn 3 doopmeesters (en 9 medeschachten) Leuven centrum ingetrokken en wat spelletjes gespeeld en dom gedaan. Maar dan begon het echte werk. Een drill terwijl het donker werd (compleet met bandenparcours, netten en modder) en nadien de vettige doop. Om alles een beetje aan de verbeelding over te laten zal ik hier niet te veel over vertellen, alé 1 dingetje dan toch, hoe vettiger hoe prettiger.
De dag (of liever nacht) afsluiten met een cantus en dan na heel deftig douchen (en nog eens douchen) mijn bedje in. Moe maar voldaan viel ik dan ook direct in slaap.

Na een zware dag met 8 uur les heb ik eindelijk de tijd om nog eens een tekstje te schrijven, hoewel ik beter wat zou bijslapen. Er staat immers een weekend voor de boeg om u tegen te zeggen. Lekker relaxen in center parks, en wat heb je aan relaxen als je al moe bent? Je moet toch wakker zijn om te kunnen genieten.

Foto’s volgen nog (zodra ik het gefixt krijg om een album hierin te krijgen) en in ieder geval tot de volgende

Thijs

P.S. als afsluiter nog de groepsfoto van CCVII (de werksfeer zit er goed in zoals je kunt zien)

bridging the world

Zoals je misschien al gemerkt hebt is de titel van mijn blog “one day…” Als je dit niet gemerkt hebt ben je heel bizar bezig en moet je toch nog maar eens snel rondkijken bovenaan uw computerscherm wat daar zoal te vinden is.
Op zich een niet zo veelzeggende titel die ieder voor zich kan invullen. Maar wat nog belangrijker is, iedereen kan deze titel ook aanvullen: “one day … (en ik sluit hier de aanhalingstekens bewust niet, want het doel is om er steeds verder en verder aan te werken. )

Deze blog is dus een beetje een deel van mijn one day. Zoals onlangs nog iemand heeft vermeld in een opgedrongen speech op een verjaardagsfeestje : “volwassen worden wordt je niet op een bepaalde leeftijd, het is een proces. Voor mij al een tijdje bezig en dat geloof ik nog een tijdje verder kan gaan” Awel, zo is er voor mij ook zo’n proces begonnen. Niet concreet volwassen worden maar eerder een droom najagen.
Er zitten enkele foute bijklanken in die laatste zin, maar anders kan ik het moeilijk verwoorden. Het is als het ware een levensdoel wat ik probeer af te werken. Maar voor ik er ben duurt het nog een tijdje.

Wat is dan dat levensdoel zul je je afvragen? Ook dat verwoorden is niet gemakkelijk. Momenteel zijn het vooral beelden en ideeën, idealen in mijn hoofd die moeilijk de uitgang vinden naar woorden of concreetheden. Zo spontane vuurwerkjes in mijn gedachten. Mooi, veel kleur, maar niet te vatten.
Wel, er is een beeld dat dicht in de buurt komt, met dan vooral de geschiedenis erachter. Namelijk de stari most in Mostar. Een knap staaltje bouwkunde op toch een bijzondere locatie en met een nog bijzonderdere betekenis. Als brug tussen 2 delen van de stad
(kroatisch en servisch, oftewel christelijk en islamitisch) maar ook als teken van verzoening door zijn wederopbouw. (wat meer info over de brug) Mijn “one day” gaat ook in die richting.

Ik ga toch een poging doen om het wat te verwoorden. Sommigen onder jullie kennen het al (of herinneren het vaag aangezien we toch die avond op café zaten toen we het daarover hadden). Mijn “one day” is om een brug te ontwerpen, een fysieke brug en te realiseren die op een bewust gekozen locatie 2polen kan verbinden. Op het eerste gezicht tegengesteld zoals noord en zuid, maar die daarin juist een verband vind.
lectuurtip: Bridges that changed the world, Bernhard Graf, Prestel, 2002

Hierboven ziet u dan mijn eerste poging voor het ontwerp van een brug. Op de dorpsdag van Brasschaat geprobeerd en geslaagd (nog enkele kleine foutjes erin waardoor het brugdek iets schuin stond en het betreden ervan een beetje risicovol was, maar toch 2 mooie torens en een geslaagd standje).

Ik hoop dat jullie de bedoeling van deze blog hiermee een beetje snappen, mochten er vragen zijn, stel ze gerust, reageer!

Thijs

Hotel de Luxe

Allereerst wil ik de personen die al gereageerd hebben op mijn prille blog bedanken. Dit is echt fijn en ondersteunend want hierdoor weet ik toch dat hij gelezen wordt en dat ik dit toch schrijf met een doel (buiten mezelf). Dus twijfel niet en reageer.

Sorry ook voor deze belabberde inleiding, het is zondagavond. Het einde van het weekend. Maar wat voor een weekend. Na het vorige, dat toch wel niet te overtreffen is dankzij onze schitterende gospelervaring was het dit weekend weer een knaller. Zoals al in de vorige aangekondigd: Hotel de Luxe, het enige echte eerste wouterweekend! Voor de mensen die niet graag veel lezen en een beetje gehaast zijn het was gewoon fantastisch Hiermee is belange niet alles gezegd, dus stiekem is toch iedereen verplicht om door te lezen, ja ja, ook de mensen die niet graag veel lezen en een beetje gehaast zijn.

Voor mij begon het weekendje iets later als voor de gemiddelde wouter(leider) aangezien ik nog vast zat in Leuven met een proefexamen Mechanica. Dit ging aardig goed, hoewel het toch even wennen was aan het meerkeuzesysteem (je kan het een beetje vergelijken met een invulformulier van de wiskundeolympiade). De vragen waren allen haalbaar en de oplossing was ook te vinden, of ze allemaal juist waren, dat is een andere vraag, maar ik ben aardig tevreden over mezelf.

Tot kwart voor 6 daar aan gewerkt en dan zo snel als ik kon de trein proberen te halen. Nog nooit zo snel gefietst en gelopen na de lessen maar ik zat erop. Het scheelde niet veel (de bus zag ik aankomen wanneer ik naar de halte liep en ik had nog 2min. over voor de trein).
Op deze IR dan wat uitblazen van de enorme inspanningen en om half 9 was ik op onze ’schitterende’ lokatie aangekomen.
Waarom de ‘ bij schitterend zal je vragen, wel, achteraf gebleken waren er toch enkele mankementen, maar het weekend laten we er niet door vergallen en we blijven ervoor gaan. En of we dat hebben gedaan!

De tijd zat goed vol met avondwandelingen, bosspellen, quizen, casino’s en pleinspelen (of in het enkelvoud aangezien de tijd beperkt was tot 2nachten 2dagen) en natuurlijk lekker eten (nog eens een dikke merci aan de fourage met een niet te overtreffen kaassaus: tip: doe er wat currypoeder in)
En dan de dag afsluiten met het avondlied en een verhaaltje uit sjakie en de chocoladefabriek (wat nog wel gaat terugkomen dit jaar )

Moe maar voldaan zijn dan al die sjieke scouts het hotel uitgecheckt
En deze leider stiekem ook

Thijs

oefentest mechanica

Nu is het zover. Mechanica komt eraan. Jammer genoeg een meerkeuzetest waardoor de representatieviteit voor het januari-examen wat zoek is. Hoewel dit de bedoeling was van de tussentijdse testen. Maar ja, we gaan er toch voor. Na een middagje studeren en wat oefeningen is het nu zover.

Wish me luck en we gaan ervoor