
Studentenbestaan onder het hoofddeksel
dinsdag 9 januari , 2007
Na enkele vragenuurtjes blijkt weer eens dat ik niet de enige student hier in Leuven ben. Doorheen heel het jaar loopt het hier vol, de cafés leven ervan, maar nu ook tijdens de blok blijken de diverse koten toch licht bezaaid met studenten.
Deze blog was een beetje in het leven geroepen om ook verslag uit te brengen van mijn studentencarrière. Om anderen een beetje te laten proeven van het studentenleven, zowel in feest- als in bloktijden. Uiteraard ben ik niet de enige die studeert, ook niet de enige die blogt, maar er zijn ook anderen de toch wel wat zinnigs te zeggen hebben. Hoe zij omgaan met het studentenbestaan, met de vrijheden van op kot zijn, of met het pendelen over en weer. Over de echte studentenkost, de alma, de diepvriesmaaltijden van mama is de wereld waarschijnlijk nog niet uitgepraat. Laat staan over de vakken, proffen,…
En nu komt One day daar met een oplossing! Rechtstreeks uit hartje Leuven, elke week op dinsdag of woensdag (of dat is toch het plan) speciaal voor u daar achter de computer: DE …trommelgeroffel…
Hoe gaat een hoed nu kunnen vertellen wat er zich bij andere mensen afspeelt? Het heeft toch geen mond, laat staan een verstand? Wel, u zit daar volledig mis. Een hoed is zoals een parasiet. Tijdens de week dat hij zich op het hoofd nestelt van een onschuldig slachtoffer neemt hij alles op wat die persoon meemaakt, wat die al weet en wat die niet weet. Op het moment dat de hoed dan terugkeert sluit ik hem even snel aan op mijn supper-de-luxe USB3.0 (een hoed is niet iets gewoons, dus een USB2.0 zal niet volstaan) en voila, u krijgt weer een staaltje journalistiek van de bovenste plank in uw schoot geworpen.
Volgende week de eerste aflevering van de avonturen van deze gedeukte, oude hoed. Bent u graag kandidaat, weet het mij te zeggen. Voor de komende week heb ik nog niemand, wel enkelen op het oog, maar vrijwilligers krijgen uiteraard voorang. Ook is de hoed nog op zoek naar een naam, heeft u er een schitterende, laat het gerust weten, misschien staat hij er open voor (ondertussen is de hoed al gepersonaliseerd).
Tot blogs!
Thijs
| update: Zoals u wel hebt gemerkt is de opmaak van deze blog goed door elkaar gekluts en is dit eruit gekomen. Momenteel ben ik er eindelijk heel tevreden over, mochten er toch wat onvolmaaktheden inzitten, laat het gerust weten. |





Het eerste slachtoffer, als je het zo kunt noemen, is ondertussen gevonden. Een mede-burgie. Dieter Vermeiren zette de hoed voor het eerst op in de trein van Leuven naar Antwerpen. Volgende week het uitgebreide verhaal. Iemand zin om de volgende te zijn?