De wereld van…
maandag 6 augustus , 2007Het heeft me eigenlijk al een tijdje zitten fascineren. Het hele World of Warcraft wereldje. Overal duiken verhalen op van serieus verslaafde mensen die volledig opgaan in hun rollenspel en niet meer van achter hun computerscherm vandaan komen. Mensen die de kostuums van hun character nabouwen om zo ook door het leven te gaan. Of een serie op het web waarin na de vorige uitbereiding een vrouw werd gevolgd die level 70 probeerde te halen. Met de aankondiging van de nieuwe uitbereiding flakkert het zo een beetje weer op.
Misschien is het principe van het rollenspel juist hetgene wat me fascineert. Mijn persoonlijke ervaring met rollenspellen is beperkt tot de vereenvoudigde vorm op de scouts en dat ene avondje met Joris. Door het studeren is dat jammer genoeg bij één avond gebleven. Misschien iets om weer op te nemen.
Een rollenspelkloon zoals SecondLife moet ik niet hebben. Ongelooflijk veel lag (zeer traag dus) en niet echt queest gericht. Ja, die Warhammer vond ik nog het beste. Samen met wat vrienden samenzitten en je eens volledig inleven in het “gamen”. WorldOfWarcraft lijkt me ook wel zoiets. Een betere versie van Runescape, waar ik toen na een tijdje spelen aan het plafond zat (alle quests, alle items,…) voor niet-betalende spelers. En zo goed was dat daar niet uitgewerkt dat ik er voor wou betalen.
Met heel mijn relaas vergeet ik bijna de nieuwste aankondiging van de mannen van Blizzard: World of Warcraft: Wrath Of The Linch King. In deze uitbereiding zou een nieuw soort ventje, de death knight geïntroduceerd worden, samen met nieuwe omgevingen, nieuwe Hero’s. Het gekende verhaal. Wat me vooral opviel was de trailer en de toch zeer aardige graphics voor een spel dat online wordt gespeeld. Zet je gemakkelijk want hier komt ie…
Voor de mensen die wachten op een verslagje van de Europeade, die komt, die komt, niet vrezen 
Ik ken zelf ook een paar verslaafde vrienden die WOW spelen… En die zyn idd niet van hun computerscherm weg te slaan.
Ze hebben het mij al ontelbare keren uitgelegd hoe je het moet spelen (-> niet dat ik het vroeg, ze beginnen het gewoon te vertellen) maar ik snap er echt niets van. Met die duizenden verschillende knopjes op de zij- en onderkant van je scherm… Niets mee aan te vangen ghast!
Maar ik moet toegeven dat hun verslaving van WOW niets is tegen hun verslaving aan Magic (kaartspel nvdr -> maar da wist je waarschijnlijk al ;p) …
Die zijn daar zo fanatiek mee bezig dat Kris zelfs al een eigen kaartspel aan het ontwerpen is… Ik bedoel, ge kunt verslaafd zijn maar daarom al u energie steken in een eigen kaartspel ? Naar mijn mening vind ik dat ietsje erover gaan, maar dat is maar eigen mening natuurlijk.
En op da verslagske v d europeade,, gene stress … Philip wacht ook nog altijd op da van mij xP.
Ah jah, doet me eraan denken…
Da verslagske van mij en Karolien da nog op u laptob staat, stuurt gij da is ff door naar mijn emailadres zou gauw dat je kan ^^ Mercitjes alvast
Allée tt woensdag
Lenny
Een eigen kaartspel maken is wel sjiek. Het is met iets bezig zijn. Wij steken een deel van onze tijd in het bloggen, hij in het tekenen, bedenken en knutselen van de kaarten.
U stukje verslag is trouwens onderweg